Op 6 september stapten we samen met stamgenoten het bos bij Lunteren in voor de tweede Stamverwant Wandeldag. Zon, natuur, gesprekken en verbondenheid maakten er een dag van om te onthouden. Hieronder lees je de terugblik van Inge, Hanneke, Jolanda en Esther, geschreven vanuit hun eigen ervaring.
In het voorjaar begonnen Hanneke, Peggy en Inge enthousiast met de voorbereidingen. Hun wens: een wandeling die goed te doen was, centraal in het land, en met een fijne plek om samen te lunchen. Zo kwamen we uit bij het officiële middelpunt van Nederland in Lunteren.
Op zaterdag 6 september verzamelden we rond 10 uur bij station Lunteren. Daar ontvingen we allemaal een frisse, ‘seahorse’ lime gekleurde Dopper met het nieuwe Stamverwant-logo. Yma legde de eerste zonnige momenten meteen vast met haar camera.
De route voerde ons langs de Koepel en door het Lunterse Buurtbos, richting de grote kei die het middelpunt van Nederland markeert. Onderweg werden we verrast door een korte theatervoorstelling en bijzondere kunstwerken in het bos.
Na een mooie tocht genoten we in de theetuin van Restaurant Aan Tafel van een uitgebreide lunch en een verfrissend drankje. Het sfeervolle restaurant werkt samen met internationale vrijwilligers en jongeren die daar een nieuwe kans krijgen – een extra mooi detail.
Het was een zonnige dag vol gesprekken, vrolijkheid, wandelen en ontmoeten. We kijken er nu al naar uit om volgend jaar opnieuw met stamgenoten op pad te gaan.
Namens het bestuur bedanken we Hanneke, Peggy en Inge hartelijk voor de organisatie van deze tweede Stamverwant Wandeldag. Dankzij hun inzet konden we samen weer een dag beleven die ons bijblijft.
Jos is marketingmanager en heeft altijd grote plannen. Hij was 25 jaar toen in zijn familie iets ingrijpends werd ontdekt: de afwijking in het CDH1 gen. ‘Mijn moeder overleed op haar 46e aan maagkanker. Later stierven een neef en oom
Tineke is psycholoog en woont samen met haar vriend en hond in een sfeervol ingericht huis. Binnenkort verhuizen ze terug naar het dorp waar ze vandaan komen. Ze heeft er zin in om weer dichter bij de familie en haar
In de toekomst een maagverwijdering – hoe gaat Jesse om met de wetenschap dat zijn maag eruit moet? Jesse (22) weet sinds zijn 18e dat hij een verhoogd risico heeft op erfelijke maagkanker. Elk jaar wordt daarom zijn maag gecontroleerd.